"Sen benim oğlum değilsin,"

"Şunu bil, öksüz çocuk", dedi Min yavaşça. "Eğer bir gün çömlek yapmayı öğrenirsen, benden öğrenmeyeceksin."
Ağaçkulak kendine engel olamadı. "Neden?" diye bağırdı. "Neden bana öğretemezsin?1
...
"Çömlekçilik sanatı babadan oğula geçer. Benim bir zamanlar oğlum vardı. Oğlum, Hyung-gu. O şimdi yok. Ona öğretirdim. Sen..."
Ağaçkulak, Min'in acı ve öfkeyle yanan gözlerini gördü. Min, son kelimeleri söylerken nefesi kesildi:  "Sen benim oğlum değilsin."

Sayfa 107