Son

Kitabı çok beğendim. Okurken çok keyif aldım. Bazı yerleri biraz üzücüydü.

Yazar sade, anlaşılır bir dil ile yazmış. Akıcıydı. Okunmasını tavsiye ederim.

Turnaadam'ın Ölümü

...
"Köprünün altındaki arkadaşın..."
Ağaçkulak dona kaldı. Turnaadam.
"Birkaç gün önce köprünün üstündeymiş. Bir çiftçi, arabasında çok ağır yükle karşıya geçmeye çalışıyormuş. Köprü korkuluğunun tahtası çürükmüş. Araba arkadaşına çarpıp onu itince korkuluk kırılmış."
...

(Sayfa 153)

Kırık Parça

...

Yavaşça, kırık parçayı bel torbasından çıkardı. Konuşmadan önce derin bir nefes alıp parçaya baktı.

...

"Sadece bir parçası, Saygıdeğer görevli. Ama yine de ustamın bütün yeteneğini gösterdiğine inanıyorum." Ve parçayı görevliye sundu.

...

Sayfa 148

Ateş ve Su

...
Turnaadam'ın "İnsan iki şeyi izlemekten asla sıkılmaz", deyişini duydu zihninde. "Ateş ve akan su. Hep aynıdır, ama sürekli değişir."
...

Sayfa 124

Çömlekçilik

...
Benim suçum değil! diye bağırmak istiyordu. Min'in yanına geri koşup kelimeleri haykırmak istiyordu. Oğlunu kaybetmiş olman benim suçum değil! Öksüz olmak benim suçum değil! Çömlekçilik neden babadan oğula geçmek zorunda? Çömlek iyi yapıldıysa, onu kimin oğlunun yaptığı önemli mi ki?
...

Sayfa 108 

"Sen benim oğlum değilsin,"

"Şunu bil, öksüz çocuk", dedi Min yavaşça. "Eğer bir gün çömlek yapmayı öğrenirsen, benden öğrenmeyeceksin."
Ağaçkulak kendine engel olamadı. "Neden?" diye bağırdı. "Neden bana öğretemezsin?1
...
"Çömlekçilik sanatı babadan oğula geçer. Benim bir zamanlar oğlum vardı. Oğlum, Hyung-gu. O şimdi yok. Ona öğretirdim. Sen..."
Ağaçkulak, Min'in acı ve öfkeyle yanan gözlerini gördü. Min, son kelimeleri söylerken nefesi kesildi:  "Sen benim oğlum değilsin."

Sayfa 107

Kırık Parçalar

"Ağaçkulak, gördüğü korkunç manzara karşısında kanının çekildiğini hisseti. Avlu, kırık çömlek parçalarıyla kaplıydı; görünüşe göre yüzlercesiyle."

Sayfa 96